Muslim Friendly Japan

بازدید از معابد و زیارتگاه‌های ژاپن به‌عنوان یک مسلمان

آخرین بررسی: 12 نوامبر 2026

بازدید از معابد و زیارتگاه‌های ژاپن به‌عنوان یک مسلمان آسان و بسیار رایج است. می‌توانید در محوطه قدم بزنید، از ساختمان‌ها لذت ببرید و به‌عنوان یک ناظر تاریخ را بیاموزید، و هیچ‌کس از شما انتظار ندارد تعظیم کنید، عبادت کنید، نذری بدهید، طلسم بخرید یا در حوضچهٔ تطهیر خود را بشویید. این راهنما توضیح می‌دهد به چه چیزی نگاه می‌کنید، قوانین ساده‌ای که اهمیت دارند (کفش، عکس، پوشش) و چگونه نماز را بر اساس مشهورترین مکان‌های تاریخی برنامه‌ریزی کنید.

زیارتگاه‌های شینتو و معابد بودایی: تفاوت چیست؟

ژاپن دو دین سنتی اصلی دارد و بیشتر مکان‌های تاریخی به یکی از آن‌ها تعلق دارند. بسیاری از ژاپنی‌ها از هر دو بازدید می‌کنند بدون اینکه تعارضی ببینند، بنابراین این دو اغلب کنار هم دیده می‌شوند.

زیارتگاه‌های شینتو (جینجا)

زیارتگاه شینتو مکانی است که *کامی*، یعنی خدایان یا ارواح شینتو، در آن جای داده شده‌اند. زیارتگاه را می‌توانید از دروازهٔ توری آن بشناسید که مرز میان فضای روزمره و محوطهٔ زیارتگاه را مشخص می‌کند. نام زیارتگاه‌ها اغلب به *‌جینجا*، *‌جینگو*، *‌گو* یا *‌تایشا* ختم می‌شود، مانند میجی جینگو در توکیو یا کاسوگا تایشا در نارا.

معابد بودایی (تِرا)

معبد بودایی مجسمه‌هایی از بودا و دیگر چهره‌های بودایی را در خود دارد و اغلب به یک صومعه یا گورستان خانوادگی مرتبط است. معابد معمولاً یک دروازهٔ بزرگ سانمون دارند که گاهی دو مجسمهٔ چوبی خشمگین از آن نگهبانی می‌کنند. نام آن‌ها اغلب به *‌جی*، *‌دِرا* یا *‌این* ختم می‌شود، مانند تودای‌جی، کیومیزو‌دِرا یا کوتوکو‌این.

قلعه‌ها و دهکده‌های تاریخی

قلعه‌ها و دهکده‌های قدیمی اصلاً مکان دینی نیستند. این‌ها مکان‌های تاریخی‌اند که اغلب به‌عنوان موزه اداره می‌شوند و مهم‌ترین چیزهایی که باید بدانید دربارهٔ کفش، پله‌های پرشیب و مسافت‌های پیاده‌روی است. اگر یک روز فرهنگی بدون هیچ عبادتی در اطرافتان می‌خواهید، انتخاب خوبی‌اند.

بازدید به‌عنوان ناظر: از چه چیزهایی می‌توانید بگذرید

رایج‌ترین پرسشی که مسافران مسلمان می‌پرسند این است که آیا باید در مراسم شرکت کنند. پاسخ منفی است. زیارتگاه‌ها و معابد از پیروان همهٔ ادیان به‌عنوان بازدیدکننده استقبال می‌کنند و برای نمونه میجی جینگو اعلام می‌کند که بازدیدکنندگان از هر دینی می‌توانند وارد محوطه‌اش شوند.

بسیاری از مسلمانان ترجیح می‌دهند به‌عنوان ناظرانی محترم بازدید کنند و صرفاً از اعمال عبادی بگذرند. در اینجا آنچه می‌بینید و آنچه می‌توانید آرام از کنارش بگذرید آمده است.

  • حوضچهٔ تطهیر (تمیزویا یا چوزویا). نزدیک ورودی یک حوضچهٔ سنگی با ملاقه‌هایی هست. عبادت‌کنندگان ژاپنی پیش از دعا در اینجا دست‌ها و دهانشان را آب می‌کشند. این یک آیین شینتو یا بودایی است، پس می‌توانید از کنارش بگذرید. این جا محل وضو هم نیست؛ به‌جای آن از نمازخانه یا هتلتان استفاده کنید.
  • دعا در تالار اصلی. در زیارتگاه، عبادت‌کنندگان سکه‌ای در صندوق نذورات می‌اندازند، زنگی را به صدا درمی‌آورند، دو بار تعظیم می‌کنند، دو بار دست می‌زنند، دعا می‌کنند و یک بار دیگر تعظیم می‌کنند. در معبد بدون دست زدن در سکوت دعا می‌کنند. لازم نیست هیچ‌یک از این کارها را انجام دهید. کمی کنارتر ایستادن و تماشا کردن کاملاً اشکالی ندارد.
  • عود. در بسیاری از معابد مردم یک چوب عود می‌خرند، آن را در یک عودسوز بزرگ می‌گذارند و دود را روی بدنشان می‌پراکنند؛ رسمی که باور دارند سلامتی می‌آورد. می‌توانید بدون شرکت نگاه کنید.
  • تعظیم. برخی بازدیدکنندگان در دروازه تعظیم می‌کنند. تعظیم در ژاپن یک احوال‌پرسی روزمره هم هست، اما هرگز از بازدیدکنندگان زیارتگاه یا معبد خواسته نمی‌شود. آرام و بی‌صدا عبور کردن به‌اندازهٔ کافی محترمانه است.
  • طلسم‌ها و برگه‌های فال. زیارتگاه‌ها و معابد *اوماموری* (طلسم‌های کوچک) و *اومیکوجی* (برگه‌های فال کاغذی) می‌فروشند. این‌ها اقلام دینی‌اند و بسیاری از مسلمانان ترجیح می‌دهند آن‌ها را نخرند. اگر سوغاتی می‌خواهید، صنایع دستی محلی، شیرینی‌ها یا کتابی دربارهٔ آن مکان جایگزین‌های خوبی‌اند.
  • دفترچه‌های مهر (گوشوئین). مهرهای خوشنویسی که بسیاری از بازدیدکنندگان جمع می‌کنند در دفتر معبد یا زیارتگاه به‌عنوان سابقهٔ عبادت داده می‌شوند. از این‌ها هم می‌توانید بگذرید.

یک راه مفید برای فکر کردن به آن: از مکانی بازدید می‌کنید که برای دیگران مقدس است، کمابیش مانند گردشگری غیرمسلمان که از یک مسجد تاریخی بازدید می‌کند. احترام را با رفتار آرام و مراقبت نشان می‌دهید، نه با شرکت کردن.

آداب پایه: کفش، عکس، پوشش و رفتار

چند عادت ساده شما را در هر معبد، زیارتگاه یا قلعه‌ای به مهمانی خوشایند تبدیل می‌کند.

کفش

بسیاری از تالارهای معابد و تقریباً همهٔ برج‌های قلعه از شما می‌خواهند کفش‌هایتان را درآورید. معمولاً قفسهٔ کفش، قفسهٔ قفل‌دار یا کیسهٔ پلاستیکی در ورودی هست. در سانجوسانگن‌دو در کیوتو پیش از تالار اصلی کفش‌هایتان را درمی‌آورید و در قلعهٔ هیمه‌جی کفش بیرونی اصلاً داخل ساختمان‌ها مجاز نیست.

  • جوراب تمیز و بدون سوراخ بپوشید؛ کف‌ها اغلب تخته‌های چوبی سرد هستند.
  • کفش‌هایی که به‌آسانی درآورده و پوشیده می‌شوند در وقت صرفه‌جویی می‌کنند، به‌ویژه اگر بعداً به وضو هم نیاز دارید.
  • مراقب کفش‌هایتان باشید. قلعهٔ نیجو به بازدیدکنندگان یادآوری می‌کند مراقب باشند جفت اشتباهی برندارند.

عکس

عکس گرفتن در بیشتر فضاهای باز آزاد است، اما قوانین از جایی به جای دیگر تغییر می‌کنند، پس به دنبال تابلوها باشید.

  • وقتی مردم در حال عبادت‌اند، در طول مراسم یا درست جلوی صندوق نذورات عکس نگیرید.
  • میجی جینگو اجازهٔ عکس یا ویدئو در برابر حرم اصلی‌اش، جایی که مردم عبادت می‌کنند، نمی‌دهد.
  • قلعهٔ نیجو اجازهٔ هیچ عکس یا ویدئویی در داخل کاخ نی‌نومارو‌گوتن نمی‌دهد.
  • در تودای‌جی، عکس‌های شخصی در داخل تالار بودای بزرگ مجاز است، اما سه‌پایه، فلاش یا عکس گروهی مجاز نیست.
  • پهپاد در بسیاری از مکان‌ها، از جمله کیومیزو‌دِرا و قلعهٔ نیجو، ممنوع است.

پوشش

قانون پوشش رسمی وجود ندارد، اما لباس محتاطانه در مکان‌های مقدس مورد قدردانی است. راهنمای گردشگری استان آیچی اشاره می‌کند که لباس‌های باز یا شلوارک ممکن است برخی افراد را معذب کند. این به‌آسانی با پوشش اسلامی جور است: آستین بلند، دامن یا شلوار بلند و حجاب همگی کاملاً عادی‌اند. هرگز از شما خواسته نمی‌شود حجاب یا هر پوشش دینی سر را بردارید.

رفتار

  • در کنارهٔ مسیر اصلی ورودی راه بروید. وسط مسیر زیارتگاه به‌طور سنتی برای خدایان نگه داشته می‌شود، بنابراین بسیاری از ژاپنی‌ها کمی چپ یا راست راه می‌روند.
  • هنگام ورود به ساختمان‌های معبد از روی آستانه‌ها گام بردارید، نه روی آن‌ها.
  • به ستون‌ها، دیوارها یا مجسمه‌ها دست نزنید.
  • صدایتان را پایین نگه دارید، به‌ویژه داخل تالارها.
  • فقط جایی غذا بخورید که مجاز است. در بودای بزرگ کاماکورا خوردن و آشامیدن اصلاً در محوطه مجاز نیست. در کیومیزو‌دِرا و قلعهٔ نیجو، خوردن به کافه‌ها یا استراحتگاه‌ها محدود است.
  • زباله‌تان را با خود ببرید. بسیاری از مکان‌ها سطل زبالهٔ کمی دارند یا اصلاً ندارند.

بازدید از معابد و زیارتگاه‌های ژاپن به‌عنوان مسلمان: برنامه‌ریزی نماز

معابد و زیارتگاه‌ها نمازخانهٔ خودشان را ندارند، بنابراین کمی برنامه‌ریزی کمک می‌کند. دیدن مکان‌های بزرگ ممکن است ساعت‌ها طول بکشد: تودای‌جی می‌گوید مسیر پیشنهادی کاملش حتی با سرعت زیاد حدود چهار ساعت طول می‌کشد.

غذا نکتهٔ دیگر برنامه‌ریزی است. خوراکی‌هایی که در غرفه‌های معابد فروخته می‌شوند به‌ندرت برچسب انگلیسی دارند، پس پیش از رفتن راهنمای ما دربارهٔ برچسب مواد غذایی در ژاپن را بخوانید.

جاذبه‌های برتر: مکان‌های بزرگ تاریخی و نحوهٔ بازدید از آن‌ها

مکان‌های زیر از پربازدیدترین مکان‌های ژاپن‌اند. بیشتر آن‌ها بخشی از یک محوطهٔ میراث جهانی یونسکو هستند. ساعات کار و هزینه‌ها تغییر می‌کنند، پس پیش از رفتن سایت رسمی هر کدام را بررسی کنید.

نیکو توشوگو (توچیگی)

نیکو توشوگو مجموعهٔ زیارتگاهی پرنقش‌ونگاری در کوهستان شمال توکیو است. توکوگاوا ایه‌یاسو، نخستین شوگان توکوگاوا، پس از مرگش در سال ۱۶۱۶ در اینجا جای داده شد. دروازهٔ یومی‌مون آن بیش از ۵۰۰ کنده‌کاری با رنگ‌های روشن و طلا دارد. به دنبال کنده‌کاری‌های مشهور سه میمون («بد نبین، بد نشنو، بد نگو») و گربهٔ خفته بگردید.

برای رسیدن به حرم درونی (اوکوشا) از ۲۰۷ پلهٔ سنگی بالا می‌روید، پس وقت و انرژی بیشتری در نظر بگیرید. قطارها از آساکوسا تا ایستگاه توبو نیکو حدود ۱۱۰ دقیقه و اتوبوس تا محدودهٔ زیارتگاه حدود هفت دقیقه طول می‌کشد. انجمن گردشگری شهر نیکو اشاره می‌کند که باجهٔ بلیت زیارتگاه فقط پول نقد می‌پذیرد.

برای نماز، راهنمای مسلمانان JNTO یک نمازخانه را در ایستگاه توبو نیکو معرفی می‌کند که در تمام سال از ۸:۲۰ تا ۱۶:۰۰ باز است. از مرکز گردشگری طبقهٔ اول بپرسید؛ ایستگاه صبح‌ها شلوغ است، پس اطلاع دادن از قبل ایدهٔ خوبی است.

شیراکاوا‌گو و گوکایاما (گیفو و تویاما)

این دهکده‌های کوهستانی به خاطر خانه‌های روستایی *گاشو‌زوکوری* با سقف‌های کاهگلی پرشیبشان مشهورند. آن‌ها در سال ۱۹۹۵ در فهرست میراث جهانی ثبت شدند. در اینجا عبادتی وجود ندارد که به آن فکر کنید، اما یک نکتهٔ مهم آدابی هست: مردم هنوز در این خانه‌ها زندگی می‌کنند.

  • وارد خانه‌ها یا باغ‌های خصوصی نشوید و به داخل پنجره‌ها نگاه نکنید.
  • در دهکدهٔ اوگی‌ماچی سطل زباله وجود ندارد، پس همه چیز را با خود ببرید و فقط از سرویس‌های بهداشتی عمومی استفاده کنید.
  • شلوغ‌ترین فصل‌ها مه، اوت، سپتامبر و اکتبر است. اگر خیابان‌های خلوت‌تر می‌خواهید زود برسید.

آینوکورا در گوکایاما، در سمت تویاما، بخشی از همان محوطهٔ میراث جهانی است و همان آداب در آنجا هم کاربرد دارد.

کیوتو: کیومیزو‌دِرا، کینکاکو‌جی، سانجوسانگن‌دو و قلعهٔ نیجو

معابد، زیارتگاه‌ها و قلعهٔ کیوتو بخشی از محوطهٔ میراث جهانی «آثار تاریخی کیوتوی باستان» هستند. می‌توانید یک هفته در اینجا بگذرانید، پس چند مورد را انتخاب کنید و برای نماز وقت بگذارید.

کیومیزو‌دِرا یک معبد بودایی در دامنهٔ کوه اوتووا است. تالار اصلی آن، که در سال ۱۶۳۳ بازسازی شد، روی صخره‌ای پرشیب قرار دارد و به سکوی چوبی‌اش مشهور است. زیر آن آبشار اوتووا است که بازدیدکنندگان در آنجا آب سه جوی را می‌گیرند و برای آرزوهایشان دعا می‌کنند؛ شما می‌توانید فقط تماشا کنید. معبد ساعت ۶:۰۰ باز می‌شود و زمان بسته شدن با فصل تغییر می‌کند، پس سایتش را بررسی کنید. مسیرهای بدون مانع دارد و از بازدیدکنندگان می‌خواهد در حال راه رفتن غذا نخورند. حدود ۲۰ دقیقه پیاده از ایستگاه کیومیزو‌گوجو فاصله دارد.

کینکاکو‌جی (کوشک طلایی) یک معبد ذن از مکتب رینزای و معبد شاخه‌ای شوکوکو‌جی است. سایت رسمی‌اش ساعات کار را ۹:۰۰ تا ۱۷:۰۰ ذکر می‌کند.

سانجوسانگن‌دو تالاری ۱۲۰ متری است که مجموعهٔ بزرگی از مجسمه‌های بودایی را در اطراف یک کانون نشسته در خود دارد. در ورودی کفش‌هایتان را درمی‌آورید و صرفاً در طول تالار قدم می‌زنید. حتی اگر چیزی دربارهٔ بودیسم ندانید منظره‌ای چشمگیر است.

قلعهٔ نیجو قلعه‌ای با ساختمان‌های کاخی پرنقش‌ونگار است و یک مکان تاریخی است نه دینی. داخل کاخ نی‌نومارو‌گوتن با جوراب راه می‌روید و عکاسی مجاز نیست. این قلعه برای نماز هم مفید است: راهنمای رسمی سفر شهر کیوتو می‌گوید اگر از دفتر املاک قلعه بپرسید مکانی برای نماز در دسترس است (بلیت ورودی لازم است). ساعات فعلی را در آن صفحه بررسی کنید.

دیگر معابد میراث جهانی کیوتو در سایت ما شامل ریوآن‌جی، که به باغ سنگی‌اش معروف است، تنریو‌جی در آراشی‌یاما و تو‌جی با پاگودای پنج‌طبقه‌اش است. برای نماز جمعه، همان راهنمای شهر مسجد کیوتو نزدیک کاخ امپراتوری را معرفی می‌کند؛ راهنمای مساجد ژاپن ما را ببینید.

Nijo-jo Castle

  • ابتدا از پذیرش بپرسید

آخرین بررسی: 4 نوامبر 2026

نارا: تودای‌جی و کاسوگا تایشا

نارا یکی از پایتخت‌های باستانی ژاپن است و معابد بزرگ و زیارتگاهش محوطهٔ میراث جهانی «آثار تاریخی نارای باستان» را تشکیل می‌دهند. بیشتر جاذبه‌ها در داخل و اطراف پارک نارا هستند، بنابراین می‌توانید میان آن‌ها پیاده بروید.

تودای‌جی مجسمهٔ عظیم بودای وایروچانا را در تالار بودای بزرگ در خود دارد. بازدیدکنندگان می‌توانند بدون شرکت در هیچ عبادتی نگاه کنند. اگر وقتتان کوتاه است، بر تالار بودای بزرگ تمرکز کنید؛ مسیر کامل حدود چهار ساعت طول می‌کشد.

کاسوگا تایشا یک زیارتگاه شینتو است که به فانوس‌هایش مشهور است. می‌توانید آزادانه در محوطه قدم بزنید؛ ورود به محدودهٔ اطراف تالار اصلی هزینه دارد. فانوس‌های آویزان در امتداد راهرو فقط دو بار در سال، در ۳ فوریه و ۱۴ تا ۱۵ اوت، روشن می‌شوند.

نارا یکی از آسان‌ترین شهرها برای نماز است. مرکز اطلاعات گردشگری شهر نارا روبه‌روی ایستگاه JR نارا یک نمازخانه دارد که از ۹:۰۰ تا ۱۷:۰۰ باز است و NARA Visitor Center & Inn نزدیک برکهٔ ساروساوا نیز نمازخانه دارد.

هوریو‌جی، با سفری کوتاه با قطار، در سال ۱۹۹۳ در نخستین گروه محوطه‌های میراث جهانی ژاپن قرار گرفت.

قلعهٔ هیمه‌جی (هیوگو)

قلعهٔ هیمه‌جی نیز در سال ۱۹۹۳ از نخستین محوطه‌های میراث جهانی ژاپن بود. این یک مکان تاریخی است نه دینی، بنابراین تنها «قوانین» آن عملی‌اند.

  • کفش بیرونی داخل ساختمان‌ها، از جمله برج اصلی، مجاز نیست. جوراب ضخیم یا کفش راحت داخلی همراه داشته باشید.
  • بالا رفتن تا بالای برج مانند بالا رفتن از یک تپهٔ کوچک است و پله‌های داخلی بسیار پرشیب و باریک‌اند. وقت و انرژی بیشتری در نظر بگیرید.
  • تنها دستگاه فروش نوشیدنی درست داخل دروازهٔ ورودی است، پس آب خودتان را همراه داشته باشید.

اگر قلعه‌ها را دوست دارید، قلعهٔ اوساکا در برج اصلی‌اش آسانسور دارد و قلعهٔ ماتسوموتو قلعهٔ محبوب دیگری برای بازدید است.

زیارتگاه ایتسوکوشیما (میاجیما، هیروشیما)

ایتسوکوشیما زیارتگاهی است که گویی روی دریا شناور است، با دروازهٔ توری بزرگش که در آب ایستاده است. در سال ۱۹۹۶ به محوطهٔ میراث جهانی تبدیل شد.

  • در هنگام جزر می‌توانید پیاده تا خود توری بزرگ بروید؛ در هنگام مد پایهٔ آن زیر آب است. برای انتخاب زمانتان جدول جزر و مد را بررسی کنید.
  • راهروهای زیارتگاه میان تخته‌های کف شکاف‌های کوچکی دارند. کفش راحت بپوشید؛ کفش پاشنه‌بلند ممکن است گیر کند.

میاجیما برای بازدیدکنندگان مسلمان به‌خوبی آماده است. نزدیک بندر، راهنمای مسلمانان JNTO یک فضای نماز با سجاده را در یامائیچی بکّان (حدود یک دقیقه پیاده) و یک اتاق چندمنظوره در طبقهٔ دوم سرویس بهداشتی TOTO میاجیما اوموته‌ناشی (حدود شش دقیقه پیاده) معرفی می‌کند که اگر به کارکنان بگویید می‌توانید برای نماز از آن استفاده کنید. همان راهنما اشاره می‌کند که یامادایا در خیابان خرید اوموته‌سانده مومیجی‌مانجو و شاکوشی‌سنبی دارای گواهی حلال می‌فروشد.

بودای بزرگ کاماکورا (کاناگاوا)

بودای بزرگ در معبد کوتوکو‌این یک سفر یک‌روزهٔ آسان از توکیو است. عکس‌های شخصی در محوطه مجاز است، اما فیلم‌برداری داخل مجسمه مجاز نیست. بازدیدکنندگان می‌توانند داخل مجسمه را هم فقط تماشا کنند (باز از ۸:۰۰ تا ۱۶:۳۰؛ پیش از رفتن سایت رسمی را بررسی کنید).

خوردن، آشامیدن و حتی آوردن خوراکی یا نوشیدنی به محوطهٔ معبد اکیداً ممنوع است، پس وعده‌ها را پیش یا پس از آن برنامه‌ریزی کنید. در نزدیکی می‌توانید از تسوروگائوکا هاچیمانگو، زیارتگاه اصلی کاماکورا، و معبد هاسه‌دِرا نیز بازدید کنید.

توکیو: سنسو‌جی و میجی جینگو

در توکیو، سنسو‌جی معبد بزرگ آساکوسا است. در برابر تالار اصلی مردم دود عود را روی خود می‌پراکنند؛ این یک رسم بودایی است که می‌توانید فقط تماشا کنید. مجسمهٔ اصلی معبد پنهان نگه داشته می‌شود و هرگز به بازدیدکنندگان نشان داده نمی‌شود. خوشبختانه، راهنمای مسافران مسلمان توکیو مسجد دارالارقم را در هیگاشی‌آساکوسا معرفی می‌کند که از فجر تا عشاء باز است.

میجی جینگو زیارتگاه بزرگی در مرکز شهر است. بازدید از زیارتگاه حدود یک ساعت طول می‌کشد، یا اگر باغ درونی و موزه را اضافه کنید حدود دو ساعت.

نگاهی کلی به محوطه‌های میراث جهانی ژاپن

ادارهٔ امور فرهنگی ژاپن ۲۷ محوطهٔ میراث جهانی را فهرست می‌کند: ۲۲ فرهنگی و ۵ طبیعی. بسیاری از محوطه‌های فرهنگی، معبد، زیارتگاه، قلعه یا دهکدهٔ قدیمی‌اند. این‌ها مواردی هستند که بیشتر بازدیدکنندگان می‌بینند:

  • آثار بودایی در منطقهٔ هوریو‌جی (نارا، ۱۹۹۳)
  • هیمه‌جی‌جو (هیوگو، ۱۹۹۳)
  • آثار تاریخی کیوتوی باستان (کیوتو، اوجی و اوتسو، ۱۹۹۴)
  • دهکده‌های تاریخی شیراکاوا‌گو و گوکایاما (گیفو و تویاما، ۱۹۹۵)
  • یادبود صلح هیروشیما (گنبد گنباکو) (۱۹۹۶)
  • زیارتگاه شینتوی ایتسوکوشیما (هیروشیما، ۱۹۹۶)
  • آثار تاریخی نارای باستان (۱۹۹۸)
  • زیارتگاه‌ها و معابد نیکو (توچیگی، ۱۹۹۹)
  • محوطه‌های گوسوکو و اموال مرتبط با پادشاهی ریوکیو (اوکیناوا، ۲۰۰۰)
  • مکان‌های مقدس و مسیرهای زیارتی در رشته‌کوه کی‌ئی (واکایاما، نارا و میه، ۲۰۰۴)
  • هیرایزومی (ایواته، ۲۰۱۱)
  • فوجی‌سان، مکان مقدس و منبع الهام هنری (شیزوئوکا و یاماناشی، ۲۰۱۳)

کوه فوجی به دلیل نقش طولانی‌اش در دین و هنر ژاپنی به‌عنوان یک محوطهٔ *فرهنگی* در فهرست است و زیارتگاه‌هایی مانند فوجی‌سان هونگو سنگن تایشا در پای آن قرار دارند. جدیدترین محوطه، پایتخت‌های باستانی آسوکا و فوجی‌وارا در نارا، در سال ۲۰۲۶ اضافه شد.

یک فهرست بررسی ساده برای روز بازدید

  1. اوقات نماز و نزدیک‌ترین نمازخانهٔ منطقه را بررسی کنید.
  2. لباس محتاطانه و راحت و جوراب تمیز بپوشید، با کفش‌هایی که به‌آسانی درآورده شوند.
  3. آب و تنقلات حلال همراه داشته باشید؛ بسیاری از مکان‌ها خوردن را محدود می‌کنند و غرفه‌ها به‌ندرت مواد تشکیل‌دهنده را برچسب می‌زنند.
  4. یک کیسهٔ کوچک برای کفش و زباله همراه داشته باشید.
  5. به دنبال تابلوهای مربوط به عکاسی باشید و هرگز از افرادی که در حال عبادت‌اند عکس نگیرید.
  6. از کنار حوضچهٔ تطهیر و صندوق نذورات بگذرید؛ تماشا کافی است.
  7. چند واژهٔ مؤدبانه یاد بگیرید، مانند *sumimasen* (ببخشید)؛ عبارت‌های کاربردی ژاپنی برای مسافران مسلمان ما را ببینید.

پرسش‌های متداول

آیا ورود یک مسلمان به معبد یا زیارتگاه ژاپنی مجاز است؟

بله. معابد و زیارتگاه‌های ژاپن برای بازدیدکنندگان از هر دینی باز هستند و از پربازدیدترین مکان‌های کشورند. بسیاری از مسلمانان به‌عنوان ناظر بازدید می‌کنند تا بدون شرکت در هیچ عبادتی از معماری، باغ‌ها و تاریخ لذت ببرند. اگر نگرانی شخصی دارید، همیشه می‌توانید به‌جای ورود به تالارها، مکان را از محوطه‌اش تماشا کنید.

آیا باید تعظیم کنم، دست بزنم یا در حوضچهٔ تطهیر خود را بشویم؟

نه. این‌ها اعمال عبادی برای پیروان شینتو و بودایی‌اند و از بازدیدکنندگان انتظار نمی‌رود آن‌ها را انجام دهند. می‌توانید از کنار حوضچه بگذرید و آرام در کنار تالار اصلی بایستید. رفتار آرام همان احترامی است که اهمیت دارد.

آیا باید حجابم را بردارم؟

نه. برخی راهنماها می‌گویند برداشتن کلاه در داخل ساختمان مورد قدردانی است، اما الزامی نیست و حجاب پوششی دینی است که هرگز لازم نیست آن را بردارید. لباس محتاطانه مانند آستین بلند و دامن یا شلوار بلند برای این مکان‌ها ایده‌آل است.

آیا می‌توانم در معبد یا زیارتگاه نماز بخوانم؟

معابد و زیارتگاه‌ها مکان‌های عبادت ادیان دیگرند و نمازخانهٔ اسلامی ندارند. بسیاری از مسلمانان به‌جای آن نمازهایشان را در یک نمازخانهٔ نزدیک برنامه‌ریزی می‌کنند، مانند مراکز اطلاعات گردشگری در نارا یا نمازخانهٔ ایستگاه در نیکو. قلعهٔ نیجو در کیوتو، که یک مکان تاریخی است، می‌تواند با درخواست مکانی برای نماز ارائه دهد.

آیا می‌توانم طلسم‌های اوماموری را به‌عنوان سوغاتی بخرم؟

اوماموری و اومیکوجی اقلام دینی‌اند که زیارتگاه یا معبد به‌عنوان بخشی از عبادتش می‌فروشد. بسیاری از مسلمانان ترجیح می‌دهند آن‌ها را نخرند. صنایع دستی محلی، شیرینی‌ها، کارت پستال‌ها یا کتابی دربارهٔ آن مکان به‌جای آن سوغاتی‌های خوبی‌اند.

کدام مکان‌های تاریخی اصلاً عبادتی ندارند؟

قلعه‌ها و دهکده‌های تاریخی، مانند قلعهٔ هیمه‌جی، قلعهٔ اوساکا، قلعهٔ نیجو و شیراکاوا‌گو، به‌جای مکان دینی، مکان‌های تاریخی‌اند. اگر روزی بدون عبادت در اطرافتان را ترجیح می‌دهید انتخاب خوبی‌اند. فقط آماده باشید کفش‌هایتان را درآورید و در برج‌های قلعه از پله‌های پرشیب بالا بروید.

برای یک معبد بزرگ چقدر وقت برنامه‌ریزی کنم؟

به مکان بستگی دارد. یک معبد باغ‌دار مانند کینکاکو‌جی می‌تواند بازدیدی کوتاه باشد، در حالی که مسیر کامل تودای‌جی حدود چهار ساعت طول می‌کشد. ابتدا اوقات نماز را بررسی کنید و بازدیدتان را میان دو نماز برنامه‌ریزی کنید.

بازدیدتان را برنامه‌ریزی کنید

معابد، زیارتگاه‌ها و قلعه‌های ژاپن از زیباترین مکان‌هایی هستند که می‌توانید ببینید و می‌توانید با حفظ ایمان و عبادت خودتان کاملاً از آن‌ها لذت ببرید. با صفحه‌های تودای‌جی، سانجوسانگن‌دو، نیکو توشوگو، قلعهٔ هیمه‌جی و زیارتگاه ایتسوکوشیما شروع کنید، سپس پیش از حرکت نمازخانه‌های کیوتو و راهنمای ما دربارهٔ اینکه چگونه در ژاپن جایی برای نماز پیدا کنیم را بررسی کنید.